مقدار آمین، غلظت گروه‌های آمینه روی زنجیره پلیمری سیلیکون را نشان می‌دهد. مقادیر بالاتر آمین، جذب الکترواستاتیک روی سطوح الیاف آنیونی را افزایش می‌دهد و شدت نرمی و حفظ نرمی را از طریق شستشو بهبود می‌بخشد - با پیوند هیدروژنی که به عنوان نیروی لنگر ثانویه پس از جذب پلیمر عمل می‌کند. با این حال، محتوای آمین بالاتر، خطر زرد شدن را روی پارچه‌های سفید و رنگ روشن نیز افزایش می‌دهد. انتخاب مقدار آمین مناسب شامل ایجاد تعادل بین عمق نرمی و تحمل زرد شدن قابل قبول برای زیرلایه هدف است.

انتخاب در درجه اول به این بستگی دارد که آیا مدیریت رطوبت باید حفظ شود یا خیر:

• آمینو سیلیکون: عمق نرمی فوق‌العاده و حس ابریشمی و نرمی زیر دست را ارائه می‌دهد، و آن را برای پوشاک و منسوجات خانگی که در آن‌ها کیفیت لمسی هدف اصلی است، ترجیح می‌دهد.
• سیلیکون بلوکیبخش‌های پلی‌اتر، آب‌دوستی الیاف را حفظ می‌کنند و در عین حال، افتادگی را بهبود می‌بخشند و این امر آنها را برای حوله‌ها، لباس‌های ورزشی و پارچه‌های جاذب رطوبت که در آنها جذب آب نباید به خطر بیفتد، ترجیح می‌دهند.

هر دو نوع را می‌توان برای ایجاد تعادل در نرمی و عملکرد رطوبتی روی زیرلایه‌های ترکیبی پنبه/پلی‌استر با هم مخلوط کرد.

دو مکانیسم متمایز باعث زرد شدن در آمینو سیلیکون‌ها می‌شوند:

• زردی ترمواکسیداتیوگروه‌های آمین آزاد در طول پخت استنتر تحت تأثیر حرارت تخریب می‌شوند و کروموفورها را تولید می‌کنند. این اثر در مقادیر بالاتر آمین برجسته‌تر است.
• محو شدن گاز (زردی NOx)اکسیدهای نیتروژن جوی در طول ذخیره‌سازی یا حمل و نقل با گروه‌های آمین واکنش می‌دهند و محصولاتی با رنگ زرد، مستقل از قرار گرفتن در معرض گرما، تشکیل می‌دهند.

برای زیرلایه‌های سفید و کم‌رنگ، سیلیکون‌های آمینو با مقدار آمین کم یا نرم‌کننده‌های سیلیکونی بلوکی آبدوست برای مدیریت هر دو مسیر خطر مشخص شده‌اند.

روغن‌های سیلیکونی استاندارد قبل از افزودن به حمام، به یک مرحله امولسیون‌سازی جداگانه با استفاده از سورفکتانت‌ها و تجهیزات اختلاط با برش بالا نیاز دارند. نرم‌کننده‌های سیلیکونی خود امولسیون‌کننده، گروه‌های امولسیفایر داخلی را در ساختار پلیمری خود دارند و با هم زدن ساده در آب پراکنده می‌شوند. این امر باعث ایجاد اندازه ذرات امولسیون یکنواخت‌تر و پایداری بهتر حمام می‌شود، زیرساخت‌های پیش از امولسیون‌سازی را از بین می‌برد و دوزینگ را در عملیات پدینگ مداوم یا رنگرزی جت در هر مقیاس تولیدی ساده می‌کند.

چسبندگی غلتک زمانی رخ می‌دهد که رسوبات سیلیکون روی غلتک‌های استنتر یا پدینگ منگل جمع می‌شوند و باعث چسبندگی پارچه و اعوجاج سطح می‌شوند. این اتفاق بیشتر در امولسیون‌های آمینو سیلیکون با وزن مولکولی بالا در غلظت‌های بالا رخ می‌دهد. این رسوبات از چندین منبع سرچشمه می‌گیرند: به هم پیوستن ذرات امولسیون روی سطح غلتک، جداسازی روغن تحت فشار نیپ، و میل ترکیبی الکترواستاتیک بین سیلیکون کاتیونی و برخی از مواد غلتک. حفظ pH حمام اسیدی ضعیف، پایداری امولسیون را بهبود می‌بخشد و سرعت تشکیل رسوب را در طول دوره‌های طولانی پدینگ کاهش می‌دهد.